بعضی اوقات که کارد آشپزخونه رو به دست میگیرم و بهش نگاه می کنم ، طیف وسیعی از تخیلات بهم دست میده ، هدفم از بدست گرفتنش پاره کردن شکم هندوانه بخت برگشته ای است که روی سینی تلو تلو میخورد ، اما ذهن آدم نمی گذارد ،
گاه حسی به من دست میده که میگه کارد (چاقوی بزرگ) رو در شکم خودت فرو کن تا تجربه کنی چگونه خون از وجوت میزنه بیرون و مرگ خودت رو جلوی چشم خودت ببینی، نه عقل اجازه میده نه شجاعتی در این کار وجود داره ، ذهنیت بعدی که ساخته میشه فرو کردن در شکم دیگران است ، شاید انسانی دیگر ، حیوانی دیگر و یا…
اما ماهیت اصلی ساخت این وسیله چه بوده؟ برای کشتن ساخته شده یا برای کمک به زنده ماندن؟
تفنگ رو هیچکس نمیگه که ساخته شده تا آدمی را زنده کند اما کسی که کارد رو ساخته خودش چه نظری داشته؟ آیا اگر سازنده کارد آشپزخونه ما از حال کنونی کارد ساخته شده توسط خودش آگاه بشه خوشحال میشه یا ناراحت ؟ و آیا اگر آگاه بشه که توسط کاردی که ساخته ، یک انسان کشته شده چه حسی بهش دست میده؟
کارد برای بریدن ساخته شده ، اما برای بریدن هرچیزی؟
